Nasza propozycja dla Mazowsza

Bardzo dobre założenia jeżeli chodzi o rozwój Mazowsza, liczę na to że uda się je zrealizować w całości Mazowieckiej Wspólnocie Samorządowej.

Tez jestem przekonana że kandydatura pana Ambroziaka jest tutaj jak najbardziej na miejscu. Takich ludzi trzeba na poziomie wyższej władzy żeby coś zmienić, żeby pokazać że władza nie musi się ze sobą " spierać" tylko może ze soba współpracować

Propozycja MWS dla Mazowsza jest kusząca, ale przede wszystkim odpowiednia i poruszająca wszystkie aspekty, wszystkie bolączki, z którymi na chwilę obecna muszą się borykać mieszkańcy, tylko co teraz zrobią z tym wyborcy, niebawem się okaże.

Propozycja MWS dla Mazowsza jak najbardziej , proponuję również zapoznać się z programem ich wiceprzewodniczącego Ambroziaka. Jeżeli ktos z Was pochodzi z podwarszawskich miejscowości bardzo polecam . Wydaje się że ktoś w końcu ma pomysł na to jak to zmienić.

Ifrastruktura komunikacyjna i transportowa słusznie znajduje się w centrum programu dla Mazowsza. Wszak komunikacja miejska, zwłaszcza w tak dynamicznie rozwijającej się metropolii europejskiej, jaką jest Warszawa i miasta podwarszawskie (Grodzisk, Legionów, Nowy Dwór, Otwock, Piaseczno, Pruszków i Wołomin), to podstawowy problem, który rozwiązać powinny władze samorządowe. Niestety dotąd niewiele w tym zakresie zrobiono, a problem ten stał się dla mieszkańców miast i Warszawiaków przysłowiowym węzłem gordyjskim, o czym debatowano na każdym z dziewięciu Kongresów Obywatelskich. Rozwiązanie tego problemu powinno zająć centralne miejsce w programach rozwojowych Państwa i miast. Wymaga to wprowadzenia do urzędów państwowych i samorządowych na wszystkich szczeblach fachowców, w tym specjalistów w dziedzinie inżynierii ruchu drogowego. Chodzi przy tym o to, aby byli to jednocześnie społecznicy wrażliwi na sprawy mieszkańców miast, umęczonych do ostatnich granic w ulicznym smogu, tracących czas i energię w zakorkowanych ulicach. W tej dziedzinie, jak i w odniesieniu do wszystkich innych bolączek Polaków musi przede wszystkim zniknąć - dotąd wszechobecna - znieczulica urzędnicza. „Odkorkować „ ulice polskich miast i m. st. Warszawy można i trzeba przez konieczne przyspieszenie budowy metra i jego przedłużenie do miast podwarszawskich, takich jak Piaseczno, czy Konstancin Jeziorna. Przyspieszyć trzeba budowę, mostów, obwodnic, miejsc parkingowych na obrzeżach miasta, ale także przez zastosować nowoczesną i sprawdzoną w innych Państwach Unii Europejskiej inżynierię ruchu drogowego. Mamy więc z jednej strony ogromne potrzeby mieszkańców miast, zwłaszcza takich aglomeracji, jak Warszawa, z drugiej natomiast strony mamy do czynienia z marnotrawieniem energii ludzkiej i Funduszy Europejskich, które powinny służyć poprawie warunków życia polskich Obywateli. Nie dochodziłoby do tak katastrofalnego stanu komunikacji, jak i innych miejskich urządzeń, gdyby istniało zrozumienie władz, że funkcje w urzędach to nie synekury lecz służba obywatelom. Wiele nieprawidłowości można wyeliminować przez lepszą organizację pracy urzędów i zatrudnianie fachowców, a nie tylko partyjnych kolegów. Dlatego program Mazowieckiej i Warszawskiej Wspólnoty Samorządowej nastawiony na odpartyjnienie samorządów cieszy się coraz większym społecznym poparciem. Mieszkańców Warszawy nie można skazywać na uciążliwości związane z rozbudową dróg szybkiego ruchu. Miastu potrzebne są takie drogi, ale muszą one być usytuowane poza osiedlami mieszkaniowymi. Konieczna jest - przy podejmowaniu decyzji dotyczących mieszkańców - współpraca z mieszkańcami, jako najlepszymi ekspertami, znającymi swoje potrzeby i bolączki. Warszawa i miasta województwa mazowieckiego mogą i powinny odgrywająć ważną rolę w projektach europejskich, które powinny być siłą napędową rozwoju miast polskich. Niezbędnym ku temu warunkiem jest poprawa stanu komunikacji miejskiej, przy wykorzystaniu (a nie marnowaniu) przeznaczonych na ten cel funduszy unijnych.

Pani Krystyno, bardzo dobre przemyślenia, jednak dorzuciłabym jeszcze kilka przemyśleń na temat kolei . Większość osób z podwarszawskich miejscowości dojeżdża właśnie pociągami, więc to też warto by było poprawić. Częstotliwość, jak też sam stan techniczny niektórych składów. Co do odpartyjnienia które proponuje MWS - bardzo dobrze, ludzie mają dosyć publicznych przepychanek politycznych i zrzucania winy na "opozycję " . Prawda jest taka że Partie nic nie robią, wybudują metro żeby zamydlić nam oczy , wyremontują przystanki - niech mają niech się cieszą. Dobrym założeniem jest jeszcze jawność funduszy i finansów jakie postuluje MWS. Ludzie powinni mieć świadomość na co wykorzystywane są ich podatki jak też fundusze europejskie. Miliardy dla samorządów ( jak głosi hasło jednej z Partii) - ciekawe ile z tych miliardów było faktycznie wykorzystane w kończącej się już kadencji a ile zmarnotrawione w chybionych "inwestycjach ".

Popieram przedmówców , dokładnie też proponuje zacząć zmiany od restrukturyzacji kolei . Panie Ambroziak , dobrze Pan postuluje . Życzę żeby miał Pan okazję spełnić wszystko to o czym Pan pisze w swoim planie wyborczym.

PKP powinno być zrestrukturyzowane na poziomie ogólnopolskim, ale jednak za pociągi KM odpowiada Mazowsze, więc moglibyśmy coś zrobić we własnym zakresie. To jak te pociągi się opóźniają... no nie jest to przyjemne, umówmy się tak. To że Ambroziak jako jeden z niewielu dostrzega ten problem to duży plus dla niego, ale jednak powinniśmy to nagłośnić szerzej.

Mnie to śmieszy jak KM się chwalą że wzrosła im liczba pasażerów, no ale skoro likwiduje się inne połaczenia to ludzie muszą się gdzieś przesiąść, a czy za tym idzie jakość? Nie wydaje mi się. Trzymam pana za słowo panie Ambroziak bo mam serdecznie dość podróżowania KMkami a już najbardziej zabawna linia to do Siedlec gdzie do Mińska wszyscy jak jeden mąż muszą stać

Z tymi KMKami prawda, przerażająca liczba pasażerów , mało pociągów , rzadkie połączenia.... Mazowiecka jak i Warszawska Wspólnota Samorządowa ma szansę się teraz wykazać. Obecnym rządzącym nie udało się nic wskurać w tym temacie więc jest duże pole do popisu.

Czytałam u Pana Ambroziaka na stornie że próbuje walczyć z Kolejami Mazowieckimi o lepszą komunikację. Może trzeba dać szansę mu coś wywalczyć . W końcu jest wiceprezesem MWS a tam nie biorą byle kogo :)

Rewitalizacja miast i osiedli Warszawy i Mazowsza Zapewnienie dobrych warunki życia w mieście to szczególnie ważny cel Mazowieckiej Wspólnoty Samorządowej. Także Unia Europejska zajmuje się intensywnie tym problemem, stwarzając podstawy finansowe dla poprawy sytuacji mieszkańców miast. W Polsce mamy szczególnie wiele miast z nierozwiązanymi problemami ich mieszkańców. Budynki znajdują się w złym stanie technicznym, a nawet popadają w ruinę i stwarzając zagrożenie dla nas, naszych dzieci i rodzin. Brakuje wolnych przestrzeni, służących wypoczynkowi. Nadal duża jest liczba osób bezrobotnych. Nasila się problem narkomanii, a ludzie starsi i niepełnosprawni pozbawieni są opieki. Wzrastają koszty utrzymania mieszkań w związku z dużym zużyciem energii. A to są właśnie kryteria, które decydują o przeznaczeniu Funduszy Europejskich na rewitalizację miast. W innych krajach europejskich zrealizowano wiele takich projektów z Funduszy Unijnych. Unia Europejska popiera projekty rewitalizacji całych osiedli, projekty socjalne oraz projekty, które pomagają w wyjściu z bezrobocia i bezdomności, dzięki poprawie kwalifikacji zawodowych. W innych państwach wyniki są dostrzegalne gołym okiem. Poprawiają się warunki życia ludzi w miastach Polska także powinna w szerszym zakresie przeznaczać środki stawiane nam do dyspozycji przez Unię Europejską, aby poprawić sytuację ludzi w miastach. Warszawa i Mazowsze może i powinno być wzorcem dobrej roboty w tym zakresie i realizować projekty rewitalizacji wspólnie mieszkańcami i dla dobra mieszkańców. Mazowiecka Wspólnota Samorządowa chcę zadbać o to, by Fundusze Europejskie przeznaczone dla rozwoju miast i osiedli mieszkaniowych były prawidłowo zagospodarowane.

Dlatego uważam że MWS jak i poszczególni kandydaci na poszczególne szczeble władzy ale startujący z ramienia MWS są odpowiedni . Każdy porusza w swoim programie coś co jest istotne , jedni skupiają się na Warszawie tak jak np, p. Guział a inni na podwarszawskich miejscowościach jak np, p. Ambroziak. Wszystko w rękach wyborców.

W propozycjach Mazowieckiej Wspólnoty Samorządowej dla Mazowsza nie pozostawiono na uboczu roli nauki w rozwoju miast. Pisze o tym Katarzyna Chełchowska omawiając wyniki Forum dla Mazowsza Mazowiecka Wspólnota Samorządowa słusznie w swym programie poświęca wiele miejsca roli twórców kultury i nauki. Warto się do tej ważnej odnieść. Jakie inicjatywy powinni podejmować uczeni i uczelnie wyższe i jak z nimi powinna korespondować polityka samorządów i Państwa dotycząca nauki i szkolnictwa wyższego. W liście Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego Profesor Leny Kolarskiej-Bobińskiej skierowanym do społeczności akademickiej z okazji inauguracji roku akademickiego 2014/2015 podkreślono, że „Czas, w którym budowaliśmy naszą demokrację i społeczeństwo obywatelskie, był okresem realizowania aspiracji edukacyjnych Polaków oraz rozwoju szkolnictwa wyższego. Uczelnie po 1989 roku stały się jednym z filarów polskich przemian. Dziś zmieniająca się rzeczywistość na świecie, w Europie i w Polsce wymaga również zmian w uczelniach. Muszą one znaleźć odpowiedź na wyzwania, przed którymi stoimy: globalizacją nauki i szkolnictwa wyższego, zmieniającymi się metodami nauczania, rosnącą konkurencją o fundusze, powszechnością nowych technologii, ale też malejącą liczbą studentów czy trudnościami młodych ludzi na rynku pracy. Uczelnie muszą sprostać wyzwaniom – ale przede wszystkim stać się liderami rozwoju społecznego i gospodarczego Polski.” Studenci opuszczając mury uczelni nie mogą zasilać grona bezrobotnych. Dlatego konieczne jest wyposażenie studentów w umiejętności poszukiwane na rynku pracy. Samorządy mogą i powinny w tym zakresie współpracować z nauką. Wzrastające o ponad 10 proc. nakłady na naukę, a o 6 proc. na szkolnictwo wyższe, trzeba jak słusznie zakłada się programie Mazowieckiej Wspólnoty Mieszkaniowej - dobrze wykorzystać. Partnerstwo miast powinno służyć także potrzebnemu umiędzynarodowieniu szkolnictwa wyższego, otwarciu się na zagranicznych studentów i wykładowców. To wymaga od samorządów i uczelni stworzenia nowych form współpracy oraz nowej oferty studiów, w tym studiów podyplomowych, uruchamianych niejako na zamówienie praktyki, w tym samorządów lokalnych. Z tymi wyzwaniami korespondują już podjęte i planowane nowe inicjatywy Uczelni Wyższych. Warto podać niektóre przykłady inicjatyw Uczelni przodujących w rankingach na najlepsze Uczelnie w Polsce. I tak Katedra Prawa Rolnego Wydziału Prawa i Administracji UAM w Poznaniu ( Wydział ten zajmuje 2 miejsce w rankingu w 2014 r. ) przy współpracy z Uniwersytetem w Maceracie (Włochy), w dniach 18-20 września 2014 r. zorganizowała międzynarodową konferencję naukową - V dni polsko-włoskie zatytułowaną „Prawo rolne wobec wyzwań współczesności” pod patronatem honorowym Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. W konferencji uczestniczyli pracownicy włoskich ośrodków naukowych z Uniwersytetu w Maceracie, Pizie, Ferrarze, Viterbo, jak też hiszpańskiego Uniwersytetu w Jaén. Referaty wygłosili także pracownicy i doktoranci Katedry Prawa Rolnego pod kierunkiem prof. zw. dr hab. R. Budzinowski. Problematyka referatów dotyczyła kwestii istotnych z punktu widzenia nowej perspektywy finansowej wspólnej polityki rolnej na lata 2014-2020, w szczególności wyzwań dla ustawodawcy i prawników w związku z nowymi zasadami przyznawania płatności bezpośrednich, zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego i bezpieczeństwa żywności oraz jakości produktów, jak również ochrony krajobrazu rolnego w kontekście gospodarki przestrzennej i nieruchomości rolnych. Z kolei na Uczelni Łazarskiego Wydział Prawa i Administracji zorganizował w dniach 13 i 14 czerwca 2014 r. Międzynarodową Konferencję Naukową na temat: Związki zawodowe – stan obecny i perspektywy na przyszłość. Otwierając konferencję Juliusz Madej Prezydent Uczelni Łazarskiego (uczelnia ta przoduje od 20 lat w rankingach, a obecnie Wydział Prawa i Administracji zajmuje pierwsze miejsce wśród uczelni niepublicznych), przypomniał, że właśnie minęło 25 lat od początku transformacji ustrojowej, którą Polska i Polacy zawdzięczają ruchowi związkowemu i NSZZ SOLIDARNOSC. Przedstawiciele nauki z Polski i Europy zwrócili uwagę na potrzebę dialogu społecznego i partycypacji obywatelskiej, zwłaszcza w działaniach samorządu, co jest ważnym założeniem programowym Mazowieckiej Wspólnoty Samorządowej. Także zorganizowana na Uczelni Łazarskiego Międzynarodowa Konferencja na temat: "Mieszkalnictwo w Polsce i w Unii Europejskiej", połączona z Jubileuszem 30-lecia POLSKO-NIEMIECKIEJ WSPÓŁPRACY PRAWNIKÓW która odbyła się 20 marca 2014 r. uwypukliła błędy Państwa i samorządu w polityce mieszkaniowej. Podkreśliła też brak umiejętności wykorzystania dla rozwoju miast i budownictwa społecznego spółdzielczości mieszkaniowej, wysoko cenionej w państwach Unii Europejskiej. Szczególnej rangi wydarzeniami dla samorządu i samorządowców były Obywatelskie Kongresy Samorządowe, zorganizowane przez b. Prezesa Trybunału Konstytucyjnego sędziego Jerzego Stępnia, dyrektora Instytutu Przestrzeni Obywatelskiej i Polityki Społecznej Uczelni Łazarskiego oraz Kongresy Obywatelskie. Kongresy te - przy udziale naukowców i praktyków samorządowców zidentyfikowały najważniejsze problemy samorządu terytorialnego oraz wskazały wiele propozycji ich rozwiązywania. Ustalenia Kongresu Samorządowego korespondują z potrzebami praktyki samorządowej, która boryka się - jak wynika z dokonanej przez GAZETĘ PRAWNĄ analizy rozstrzygnięć nadzorczych wojewodów dotyczących uchwał rad gmin - z trudnościami w praktycznym stosowaniu prawa. Najczęściej naruszane przez rady gmin przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co wynika z faktu, że przygotowanie i przyjęcie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego jest skomplikowane, a więc wymaga dużej fachowości. Jako wieloletni radca prawny prezydenta miasta opiniowałam projekty uchwał i nie zdarzył się ani jeden przypadek ich zakwestionowania. A więc poprawa sytuacji jest możliwa. Jest to konieczne dla przezwyciężenia kryzysu w gospodarowaniu przestrzenią. Chaos przestrzenny i niekontrolowana urbanizacja powodują bowiem olbrzymie straty społeczne i gospodarcze. Rosnące koszty funkcjonowania miast ponoszą głównie mieszkańcy i samorządy terytorialne. Przyczyną kryzysu gospodarki przestrzennej jest zarówno wadliwe prawo, jak i błędna polityka przestrzenna oraz błędy w stosowaniu przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. popełniane przez samorządy lokalne. Owe błędy pogłębiają jeszcze bardziej kryzys gospodarki przestrzennej. Konieczna jest reforma całego systemu planowania przestrzennego, co jednak wymaga zmiany świadomości społecznej i społecznej akceptacji, czyli odpowiedniej kampanii informacyjnej, przy współpracy z mediami. W pierwszym rzędzie należałoby wzmocnić kompetencje gmin i lokalne planowanie przestrzenne gmin. Do Studium należałoby wprowadzać wiążące ustalenia dotyczące zagospodarowania terenu i głównych zasady organizacji przestrzeni, oparte o ustawowo zdefiniowane kryteria. Pomocne byłyby też motywujące rozwiązania podatkowe, w tym podatek od wartości niezabudowanych terenów budowlanych. Trafny jest postulat uchwalenia Kodeksu Urbanistyczno-Budowlanego, który zapewni większą stabilność rozwiązań prawnych, chroniąc przed zbyt częstymi i nie do końca przemyślanymi nowelizacjami. Warunkiem powodzenia reformy jest akcja informacyjna, wyjaśniająca korzyści z niej płynące oraz znaczenie prawidłowego zagospodarowania przestrzennego dla jakości życia mieszkańców. Konieczne jest zwiększanie - dzięki współpracy z mediami - zainteresowania lokalnych społeczności, aby rozumiały i doceniały znaczenie jakości środowiska miejskiego. Reforma jest konieczne, choć jest trudna do wprowadzenia z uwagi na interesy wielu grup społecznych, czerpiących zyski z faktu nieracjonalnej urbanizacji i gospodarki polityki przestrzennej. Wywołuje to obciążające nas wszystkich koszty złego gospodarowania przestrzenią. Grozi to nawet narastającym kryzysem finansów publicznych, na co zwrócili uwagę także uczestnicy Kongresu Budownictwa, który odbył się w b.r. z udziałem władz państwowych i samorządowych oraz kilkunastu organizacji pozarządowych i ekspertów. Uczestnicząc w tym Kongresie Budownictwa w czerwcu 2014 r. zwróciłam uwagę na potrzeby doskonalenia systemu kształcenia profesjonalistów rynku nieruchomości, w tym radnych i urzędników samorządowych. Ofertę kształceniową w tej dziedzinie ma wiele uczelni wyższych, w tym Uczelnia Łazarskiego. Są to Studia Podyplomowe Zarządzania Nieruchomościami, Pośrednictwa w Obrocie Nieruchomościami oraz Wyceny Nieruchomości. W dniu 4 lipca 2014 r. na Uczelni Łazarskiego odbyła się debata ekspercka na temat praktycznego kształcenia, podsumowująca projekt „Budowa potencjału Uczelni Łazarskiego odpowiedzią na potrzeby gospodarki opartej na wiedzy”, współfinansowany z EFS. Celem debaty „Praktyczne kształcenie – start do kariery zawodowej” było wskazanie rozwiązań zwiększających efektywność współpracy między uczelnią a praktyką, w tym praktyką samorządów terytorialnych. Oceniając jakość kształcenia, zwrócono uwagę, że jest ona oceniana za granicą jako niska. Także innowacyjność mierzona liczbą patentów nie jest w Polsce wysoka. Wymaga to poprzedzenia wszelkich studiów kształceniem innowacyjności. Statystyki wskazują, ze duży procent studentów nie znajduje pracy lub znajduje pracę nie wymagającą wyższego wykształcenia, wskutek czego dużo młodych ludzi zapada na depresję. Wymaga to zmiany nastawienia także ze strony pracodawców oraz samorządów w tej ważnej dziedzinie działalności, czemu szczególnie wiele krytycznych ocen poświęciła w swym programie Mazowiecka Wspólnota Samorządowa. Koresponduje z powyższym wykład inauguracyjny, który wygłosił prof. Michał Kleiberg, prezes Polskiej Akademii Nauk na Uczelni Łazarskiego, podkreślając rolę organów państwowych i samorządowych, które powinno być bardziej aktywne i nowoczesne w sprawach wykorzystywania dorobku nauki i innowacyjności. W programie Mazowieckiej Wspólnoty Samorządowej można znaleźć jednoznaczne docenianie nauki i gotowość współpracy.

Oczywiście że współpraca jest na pierwszym miejscu, nie wyobrażam sobie tworzenia dobrej polityki bez wspólnego dialogu. Brak porozumienia rodzi tylko konflikty a to nie buduje dobrych fundamentów na przyszłość. Mazowiecka Wspólnota Samorządowa nie patrzy na to żeby zrobić coś tylko na przez okres swojej kadencji ale przede wszystkim patrzy na to jak poprawić warunki życia społeczeństwa na dłuższy okres.

Świetnie że są tacy ludzie jak państwo. Mam tutaj na myśli kandydatów MWS. Może w końcu polityka realizowana przez Państwa wejdzie na inny poziom.